ازجمله شاخص های جهان امروز افزایش وگسترش سریع«  تبلیغات » در جنبه های متعدد ومتنوع است .روزنامه ها و مجلات، نشریه های رنگین، رادیو، تلویزیون، جزوه ها، کتاب ها و.... همگی خواه وناخواه جنبه تبلیغاتی دارند و در این مورد، سرمایه گذاری های بیشتری می شود.در چنین موقعیتی، طبعا ًشخص، بر خلاف تصورش ، چندان آزادی انتخاب ندارد وپیوسته در بمباران تبلیغات قرار دارد.

تبلیغات عملاً به هر گونه کوشش منظم برای اثر گذاری در گرایش های اجتماعی اطلاق می شود. یا به گفته بعضی ها « هنر ساختن ذهن شخص دیگر » است. برای تبلیغات، از روش هایی استفاده می شود که اشخاص را به عمل کردن به شیوه خاص بر می انگیزد. تبلیغات از زمان های بسیار دور حتی پیش از میلاد در جوامع بشری متداول بوده است وروز بروز گسترده تر و رنگین تر شده است.

تبلیغات عمدتآ با همان روش های ارتباطی(  وسایل ارتباط جمعی) از قبیل روزنامه ها و مجلات ، رادیو و تلویزیون  و کتلب ها انجام می گیرد ، زیرا هر دو هدف مشترکی دارند وآن تحت تأثیر قرار دادن رفتار شنونده یا بیننده ، ویا خواننده است . رفتار مورد نظر در تبلیغات ، چنانکه بالاتر گفته شد ، عقاید یا گرایش های  شخص است. از این رو بیشتر با بعد عاطفی رفتار سر و کار دارد.

به عبارت دیگر، هدف تبلیغات، تغییر و حتی تخریب عواطف و عقاید موجود مردم درباره موضوع خاص و تبدیل آنها به عقاید مطلوب است. 

عوامل موثر تبلیغات معمولاً« تقدم » یا « سبقت» در اثر بخشی تبلیغات، مهم است. مثلاً در تبلیغات تجاری نخستین آگهی را هر سازمانی بدهد موفقیت بیشتری خواهد داشت. « تکرار» متوالی و متناوب نیز تبلیغات را موثرتر می گرداند. ارتباط دادن موضوع تبلیغات با پدیده های آشنا برای مردم و نیازهایشان نیز بسیار موثر است.

 

 

هفته پیش برای انجام یک کار علمی تحقیقی نزد یکی از دوستانم به میدان انقلاب رفتم. بعد از اتمام کار در راه بازگشت به سوی منزل به راسته کتابفروشیهای میدان انقلاب سری زدم تا یک سری از کتابهای مورد نیازم را خریداری کنم. بعد از خرید کتابها هنوز پایم با سنگ فرش خیابان آشنا نشده بود که صدای ضعیف و کودکانه ای مرا به خود آورد: آقا جوراب دارم، جورابهای اعلا دارم، ارزون می دم شما را به خدا بخرید.

نگاهش کردم، مظلومیت از سرو صورتش می بارید، کودکی بیش نبود، اما از خطوط چهره ونگاه غمبارش می شد حدس زد که مسئولیت سنگینی بر عهده دارد وهزینه یک زندگی را می پردازد. معمولاً اینگونه بچه ها را باید با لباسهای کثیف و مندرس می دیدیم اما او اینچنین نبود، با اینکه لباس ساده و وصله داری به تن داشت اما تمیز بود. به گوشه ای خواندمش. با گامهای بلند خودش را به من رساند. بله آقا جوراب می خواهید ارزون می دم.  یک جفت خریدم.

پرسیدم اسمت چیه؟

گفت: رضا.

چند سالته؟

ده سالمه.

پدرت چه کاره است؟

با صدای گرفته ای گفت: پدر ندارم.

با کی زندگی می کنی؟

با خواهرم.

مادرت چی؟

مادرم یک ساله که ازدواج کرده.شوهرش نمی ذاره ما را ببینه.

مدرسه میری؟

یه وقتهایی می رفتم.

منظورت چیه؟

تا وقتی بابام زنده بود می رفتم اما از وقتی مادرم ازدواج  کرد دیگه نمی رم.

آقا رضا کجا زندگی می کنی؟

یافت آباد.

از یافت آباد تا اینجا راه زیادیه چطوری خودت رابه اینجا می رسونی؟

تا یه جاهایی پیاده میام، بقیه اش روتا انقلاب با اتوبوس میام.

تا کی کار می کنی؟

تا هروقت که بتونم چیزی بفروشم.

جورابها را از کی میگیری؟

یکی از همسایه هامون جوراب می بافه من هم براش می فروشم.

آقا رضا ناهار خوردی؟

نه آقا.

برایش چیزی خریدم. موقع خداحافظی بغض کرد و گفت خداحافظ.

اشک در چشمانم حلقه زده بود، برای یک لحظه چهره بچه هایی که اینگونه شادیهای کودکانه خود را پشت در حیاط خانه شان جا گذاشته  و اینقدر زود پا به دنیای آدم بزرگها می گذارند پیش چشمم ظاهر شد و بر خودم لرزیدم.

کجاست دست نوازشگری که گرد و غبار خستگی و یتیمی را از سر این کودکان مظلوم پاک کند؟

                                                                                                                                                                  خانجانی

اخیراً گروه جدیدی به نام روزنامه نگاران آماتوریا(p2p) وارد گروه وبلا گ ها شده است که حوادث واخبار جدید را  بیان می نمایند. بر خلاف روزنامه نگاری سنتی که توسط روزنامه نگارچند ین بارویرایش می شود، روزنامه نگاری(p2p) معمولاً توسط افراد آماتور انجام می شود .بخشی از این نمونه ها را یادآور می شوم: در 28 فوریه سال 2001 در ساعت 11:58 صبح یک زلزله با سرعت 6/2 منطقه ریچر واشنگتن را لرزاند و این خبر به سرعت توسط وبلا گ  به مناطق مختلف فرستاده شد. این خبر توسط شخصی در سیاتل ودارای آدرس وبلاگ metafilter.com ارسال شد وپس از چند دقیقه اشخاص دیگری که در نزدیکی محل حادثه بودند اطلاعات جدیدی را ارائه دادند. بیشتر از سی دقیقه طول کشید تا آژانس ها ومراکز آتش نشانی از این خبر آگاه شوند در حالیکه تعدادزیادی با استفاده از آدرس وبلاگ مربوطه توانستند از میزان خسارت وارده وخرابی مناطق در اثر زلزله آگاه شوند.

در تاریخ11سپتامبر سال 2001  پس از حمله به ساختمان تجارت جهانی در نیویورک وبلاگ نویسان متن ها،تصاویر وفیلم های مختلفی را ارائه دادند وبدین ترتیب به بسیاری از سئوالات وابهامات پاسخ دادند. در دسامبر سال 2001 مرد مسلحی با یک بمب وارد هواپیما شد و اقدام به هواپیماربایی کرد ووبلا گ نویسی که در آن هواپیما بود جزئیات حادثه را در وبلا گی به آدرسuse.perl.org) بیان کرد.

روزنامه نگاری(p2p) به دو دلیل قوی ترین روش برای ارائه اطلاعات واخبار است.

•  پخش اطلاعات
•  پخش نظریات ودیدگاهها

بر خلاف صفحات خانگی (BBC) یا (Times) وبلاگ ها به شما امکان می دهند سایت های مختلفی را مرور نمائید واز ارتباطات استفاده کنید. پخش اطلاعات دارای مزایای زیادی است که مهمترین آنها عبارتند از:

• سانسور کردن بسیار سخت است.
• ترافیک مشکل کمتری را ایجاد می نماید.

سانسور کردن وانتقال اطلاعات بسیار مشکل است. مثلاً هنگامی که(3com) تقاضا کرد حالت شعر گونه از سایت(www.osil8.com خذف شود (kottke) پذیرفت اما بقیه وبلاگ نویسان نپذیرفتند.

پخش اطلاعات همچنین بدین معنااست که منابع مختلف اطلاعات زیادی را در بر می گیرند. در11 سپتامبر اطلاعات زیادی روی سایت های وب قرار گرفت. بیشتر سایتها نتوانستند چیزی را منتشر کنند زیرا سرور آنها نمی توانست پاسخگوی تمامی بینندگان باشد، وبلا گرها در نیویورک توانستند اطلاعات بیشتری را به مردم ارائه دهند. به دلیل این که وبلا گ ها روی سرور های مختلفی قرار داشتند وترافیک وفشردگی بین چند گروه تقسیم شد.

نویسندگان وبلا گ ها دیدگاههای مختلفی را به اقشار گوناگون جامعه ارائه می دهند. مثلاً وبلا گ های فلسطینی و اسرائیلی بهترین نمونه این دیدگاهها است .

هر کس برای انتخاب وگروه بندی وبلا گ های مورد نظر دلایل خاص ومنحصر بفردی دارد ولی مهمترین دلیل همان علاقه است.

 

 

 

 

 متوجه تک تیراندازها باشید

 

   

دراغلب سازمانها یک تک تیرانداز وجود دارد،کسی که حامل اخبار بد و ناخوشایند است، کسی که مترصد است تا هر خبری  رادر محدوده شرکت یا سازمان بد شگون جلوه گر سازد. این اشخاص از اینکه اشتباهات رؤسای شرکتها وسازمانها را بزرگ کنند وآن را به سمع دیگران برسانند خوشحال می شوند؛ از بدی مقررات جدید حرف می زنند، اینکه سیاستهای اخیر سازمان تا چه اندازه مضر وزیان آور است، اینکه ارتقإ درجه دادن  به فلان کس تا چه اندازه غیر منصفانه بوده است، اینکه شما وهمکارانتان چه قدر کم حقوق می گیرید، چه قدر با شما بد رفتاری می شود وچه عالیست اگر بتوانید جای  دیگری کار پیدا کنید.
این اشخاص اغلب بخشی از بروکراسی دستگاههای دولتی یا خصوصی هستند ودر نتیجه از امنیت شغلی بسیار بالایی برخوردارند.
این اشخاص معمولاً کم فکر نیستند. آنها کاملاً می دانند که چه می کنند. معمولاً حرفهایشان به نظر درست می رسد واسباب هراس می شود. این کار درستی نیست که اخبار بد را می سازند وآنرا منتشر می کنند.
این امکان وجود دارد که شما هم این اشخاص را بشناسید ویا تحت نفوذ آنها باشید.
با این حساب چه کاری از شما ساخته است. پیشنهاد می کنم:
1- مؤدّبانه به این تک تیرانداز بگوئید که کار دارید وفرصت حرف زدن ندارید.

2- روش دیگری برای برخورد با شایعه پراکنها و منفی بافها این است که با او نه مخالفت ونه موافقت کنید.صرفاً بنشینید، نه از او سئوال کنید نه تفسیری بر حرفهایش بگذارید. اینگونه دیری نمی پاید که او شما را از فهرست خود حذف می کند.

 

3- راه مستقیم تر برای برخورد با شایعه پراکنها این است که مودّبانه امّا قاطعانه به آنها بگوئیم که ترجیح می دهیم اخبار را از زبان مسئولان سازمان یا شرکت بشنویم و علاقه ای به شنیدن شایعات نداریم.

4- او را نصیحت کنید که این کار تو درست نیست .

هدف غایی این اشخاص نگران کردن شماست، می خواهند کاری کنند که از مقام مافوق خود واز تشکیلاتی که در آن کار می کنید صلب اطمینان کنید وبه جمع آنها بپیوندید.آنهامعتقد به این ضرب المثل " کبوتر با کبوتر باز با باز،  کند هم جنس با هم جنس پرواز " هستند. مواظب باشید ندانسته وناخواسته به جمع پرندگانی که دایره وار به راهنمایی یک پرنده به دور خود می چرخند وارد نشوید، شاید که جملگی راه سقوط می روند.

 

ارتباط فرایندی است که به وسیله آن،رفتار یک فرد یا گروه،که " منبع"  نامیده می شود،پیامی را به فردیا گروه دوم،که "گیرنده"  یادریافت کننده خوانده می شود،منتقل می کند.

کار  ویژه های اصلی ارتباط عبارتند از:

اطلاعات:  گردآوری،ذخیره،پرورش وانتشار اخبار،حقایق وعقاید لازم برای رسیدن به درکی آگاهانه  از وضعیت فرد،جامعه وشرایط ملی وبین المللی واتخاذ تصمیمات مناسب براساس آن.

اجتماعی کردن:  فراهم آوردن یک پشتوانه همگانی علمی وفکری برای عموم مردم درجهت همبستگی وآگاهی اجتماعی، تابه این ترتیب افراد بتوانند با استفاده از آن به طور فعال در زندگی عمومی مشارکت داشته باشند.

انگیزش:  پیشبرد هدفهای کوتاه مدت وبلند مدت اجتماعی هرد و و نیز آرزوهای فردی؛به منظور تحریک فعالیتهای فردی وجمعی در جهت اهداف عمومی.

گفت وگو:  ارائه اطلاعات موجود به منظور روشن شدن مسائل عمومی وآسان کردن توافق همگانی،ونیزتقویت توجه عمومی به مسائل محلی،ملی وبین المللی.

آموزش وپرورش:  انتقال دانش برای تکامل معنوی بیشتر،منش سازی وکسب مهارتها در طی سالهای زندگی.

 

پیشرفت فرهنگی:  انتشار کارهای فرهنگی هنری،حفظ میراث فرهنگی وگسترش افقهای فردی از طریق بیدار کردن قوه ابتکار وتحریک آفرینش ونیازها ی زیبایی شناختی.

تفریحات:  اشاعه وترویج نمایش،رقص،ادبیات،ورزش ونظایر اینها برای سرگرمی وتفریح فردی وجمعی.

 

 

 انسجام دهی: قرار دادن پیامهای گوناگون در دسترس افراد، گروهها وملتها

برای کمک به شناخت ودرک دیدگاهها وآرزوههای مشترک یکدیگر.

 

 

الهی، نسیمی دمید، ازباغ دوستی، دل را فدا کردیم، گویی یافتیم از خزینه دوستی، به پادشاهی بر سر عالم ندا کردیم، برقی تافت از مشرق حقیقت، آب و گل کم انگاشتیم، و دو گیتی بگذاشتیم، یک نظر کردیم، در آن نظر بسوختیم و بگداختیم، بیفزای نظری واین سوخته را مرحم ساز، و غرق شده را دریاب، که؛ می زده راهم به می دارو و مرحم بود.

 

 

 "خواجه عبدا... انصاری"

 

وقت وجود خارجی ندارد،اما گرانبهاترین دارایی انسان است. وقت عامل اسرارانگیز حیات و افکار ماست، وقت را آغاز و انجام نیست، وقت دردقایق واقعی که زندگی می نماییم برای ما وجود است لیکن ما بدون اینکه وقت را  مغتنم شماریم نظر وقت را به آینده و گذشته متوجه نموده ایم. زمانیکه پیمانه عمر پر می شود وقت ما از دست می رود. وقتی که نتوانیم(توالی حوادث)را مراقب باشیم وقت ما ایستاده است. نزد حیوانات کم عمر که در یک روز به دنیا می آیند و می میرند این یک روز بسیار طولانی است و جلوه یک قرن دارد، زیرا در حیات هیجان آمیز جنبش دائم آنها هر ثانیه مانند مدتی مدید محسوب می شود.

وقت تنها فرصت است،

وقت تنها ثروت است، اگر قدر وقت را بدانی کامیابی و پیروزی زندگی از آن توست.

به نام خدا

سلام 

 اولین نوشته ام رادر فرازی از دعای پیامبر (ص) آغاز می کنم

که می فرماید:     بار الاها  دوستی تو ودوستی آن که

دوستت   دارد و کرداری را که مرا به دوستی ات می رساند 

 از   تو درخواست می کنم.   بار الاها   دوستی  خودت را

نزد من محبوب تر از خودم ٬ خانواده ام و آب خنک قرار بده.